قوله : وَإِذا سَأَلْتُمُوهُنَّ مَتاعاً فَسْئَلُوهُنَّ مِنْ وَراءِ حِجابٍ ذلِكُمْ أَطْهَرُ لِقُلُوبِكُمْ وَقُلُوبِهِنَّ الآية . قال الفخر الرازي في تفسيره الكبير ج 6 ، ص 534 ، س 4 : إن اللّه تعالى لما أنزل الحجاب استثنى المحارم بقوله : لا جُناحَ عَلَيْهِنَّ فِي آبائِهِنَّ وَلا أَبْنائِهِنَّ وَلا إِخْوانِهِنَّ وَلا أَبْناءِ

--> - چاره نبود أهل شهوت را ز زن * صحبت زن هست بيخ عمر كن بر در خوان عطاى ذو المنن * نيست كافر نعمتي بدتر ز زن گر دهى صد سال زن را سيم وزر * پاى تا سر گيرى أو را در گهر هم به وقت چاشت هم هنگام شام * خوانش آرائى به گوناگون طعام چون شود تشنه ز بأم گوهرى * آبش از سرچشمهء خضر آورى ميوه خواهد چون ز تو همچون شهان * نار يزد آرى وسيب أصفهان چون فتد أو داورى در تاب وپيچ * جمله اينها پيش أو هيچ است هيچ در جهان از زن وفادارى كه ديد * غير مكارى وعيارى كه ديد سألها دست اندر آغوشت كند * چون بتابى رو فراموشت كند گر تو پيرى يار ديگر بايدش * همدم ديگر قوىتر بايدش چون جوانى آيد أو را در نظر * جاى تو خواهد كه أو بندد كمر